Een middagje Mauritshuis Den Haag

Iets meer dan twee jaar geleden nam ik afscheid van mijn blog. Ik heb een tijd pauze genomen en dat was heerlijk, maar ik vind het ook heerlijk om dingen te delen, nieuwe boeken die ik gelezen heb, series die ik heb gekeken, maar ook kunst, musea en tentoonstellingen. Want door het kijken naar Het geheim van de meester (te zien op NPO plus, waar je wel voor moet betalen) is mijn interesse in kunst groter geworden. Ik wil meer weten over de grote meesters, maar ook hun technieken.

Mijn ouders zijn lid van de Bankgiroloterij en dus konden we met z’n drieen ‘gratis’ naar het Mauritshuis in Den Haag. Een museum wat ik al heel lang ken, maar als echte Hagenees nog nooit ben geweest. Heel erg. Bij Het geheim van de meester hebben ze niet alleen het Puttertje (of the Goldfinch, misschien ken je die van het boek van Donna Tart of de film die laatst is uitgekomen), maar ook het Meisje met de parel (of glazen oorbel als je de uitzending hebt bekeken) gereconstrueert. Op beiden ben ik een beetje verliefd geworden en dus wilde ik graag mee.

Het was ook min of meer mijn eerste uitje sinds de hele lockdown begon vorig jaar maart, dus dat was spannend. Maar alles was heel goed geregeld in het Mauritshuis. Vooraf boekten we een tijdsslot, maar we waren iets te vroeg. Gelukkig was het niet druk en konden we zo naar binnen.

Eenmaal binnen verwonder je je niet alleen over de uitgebreide collectie (o.a. De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp van Rembrandt, Gezicht op Delft van Johannes Vermeer, en de Lachende Jongen van Frans Hals) maar ook de manier waarop het huis, want dat was het vroeger, is ingericht als museum. Van intieme kamers naar een enorm trappenhuis met kunst op het plafond, maar ook de details (bah, die enge kinderhandjes met lampen erin), maakt de sfeer van het museum.

We hadden het geluk dat het vrij rustig is (da’s dan weer iets positiefs van Corona) en hebben vrij lange tijd het Meisje met de parel en het Puttertje alleen kunnen bewonderen. Dit was ongelooflijk bijzonder en als kunstliefhebber raakte het me ook onwijs.

De tijdelijke tentoonstelling die er nu is, ‘Ruiken aan kunst: Vervlogen – geuren in kleuren’ was groots, maar klein opgezet, wat voor mij niet heel prettig aanvoelde, omdat het er ook vrij druk was en de 1,5 meter lastig aan te houden was. Maar het feit dat je oude geuren (potvis – niet aan te raden) kon ruiken vond ik wel heel tof gedaan.

Na een bezoekje aan de museumwinkel (waar ik toch altijd weer te veel koop eigenlijk) was het tijd om naar huis te gaan. Wat een aanrader is het Mauritshuis en wat ben ik blij dat ik er nu eindelijk eens geweest ben. Er komt zeker een volgnde keer, al was het alleen maar om het Meisje met de parel en het Puttertje te bezoeken.

Voor meer informatie kijk je op de site van het Mauritshuis zelf. Wil je meer kijken: Het geheim van de meester op NPO plus en The Goldfinch op Netflix en Prime zijn aanraders. Je kunt Het Puttertje van Donna Tart natuurlijk ook lezen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *