Thrilleravond bij Paagman Den Haag

Afgelopen vrijdag vond bij Paagman Centrum de Thrilleravond plaats, die zij organiseerde samen met Hebban. Een bomvolle avond met veel gasten en leuke panels.

IMG_20150529_190518118

De avond werd geopend door Fabian Paagman, waarbij hij uitlegt dat deze avond eigenlijk georganiseerd is omdat het ‘Avond van het Spannende Boek’ vanaf dit jaar niet meer toegankelijk was voor lezers. Als eerste was er het ‘Gouden Strop’ Panel met als ondertitel ‘Het is niet alleen goud wat er blinkt’. Op de foto zie je v.l.n.r. Roel Janssen, Charles den Tex, Jo Claes en Donald Nolet. Charles den Tex is de ‘voorzitter’ en leidt dit panel.

Na het winnen van de Gouden Strop voelen de drie voormalige winnaars vooral de druk voor het schrijven van een nieuw boek. Donald voelde vooral veel zelfvertrouwen en werd na het schrijven van zijn tweede boek door de uitgeverij met beiden benen op de grond gezet. Jo Claes zegt die druk nog niet te voelen, want het boek waarmee hij won is eigenlijk van vorig jaar en in Vlaanderen is zijn nieuwe boek gepubliceerd. Ook is zijn volgende boek al klaar, hij gaat nu beginnen met het boek voor 2017.

Charles vraagt met wie de schrijvers wel eens een boek willen schrijven. Roel zou graag met Tomas Ross en boek schrijven, Donald weet het nog niet. Jo wil het niet delen met iemand anders, hij laat zijn boeken wel lezen door zijn vrouw, vooral als hij vanuit vrouwelijke personages schrijft, omdat hij het lastig vindt te bedenken hoe een vrouw denkt. Charles heeft net een boek met zijn vrouw geschreven (Het vergeten verhaal van een onwankelbare liefde in oorlogstijd). Hij stuurde eerst een paar hoofdstukken naar zijn vrouw, waarna hij er nooit meer iets over hoorde. Dit verhaal leende zich wel goed om door twee personen geschreven te worden. Hij vindt het met een thriller anders, dan wil hij het bedenken en vindt hij het lastig om gestoord te worden door een ander die ook ideeën heeft.

Het panel sluit af met de discussie of er meer samenwerking tussen Vlaanderen en Nederland moet komen. Hier wisselen de meningen, Donald zou het liefst de prijs om en om in Nederland en Vlaanderen te organiseren en het zo meer een prijs van Nederlandstalige thrillers te maken. Jo vindt dat Vlaanderen zelf iets moet organiseren. Roel vindt het een mooie prijs, maar zou wat meer publicitaire aandacht voor de prijs willen zien. De AKO en Libris prijzen krijgen wel veel aandacht, deze minder.

Na het panel was ik een van de weinigen die boeken door Charles den Tex wilde laten signeren. Ik liet ‘Cel’ voor mijzelf signeren en ‘Dump’ voor mijn moeder. Doordat ik even met Charles den Tex stond te praten, miste ik het begin van het pannel ‘Je kunt het zo gek niet bedenken’, waar Carina van Leeuwen, Eva Burgers en Joop van Riessen spraken over politiezaken en het combineren met schrijven. Dit was op zich wel leuk, maar Joop van Riessen was vooral veel aan het woord. Ik heb hier niet veel aantekeningen gemaakt (en mijn foto was onscherp, meh!), maar na het panel heb ik ‘Vuurproef’ door Carina van Leeuwen laten signeren. Dit boek kocht ik nog even snel en heb ik inmiddels alweer uit!

IMG_20150529_201040971_HDR

Daarna snel weer naar boven, want daar interviewde Roel Janssen de eregast Sebastian Fitzek over zijn laatste boek, Passagier 23.

Sebastian vertelt dat hij ongeveer de verhaallijn weet als hij begint met schrijven, maar soms is hij in gevecht met zijn personages, want dan doen ze wat zij willen en niet wat hij voor ogen heeft. In de eerste versie van Passagier 23 wilde de hoofdpersoon niet eens op het schip blijven. Daar moest hij dus verandering in brengen.

Roel vraagt Sebastian hoe de relatie met zijn moeder is (dit omdat de moeder een belangrijke rol speelt in het verhaal). Sebastian antwoordt dat zijn moeder overleed voor zijn eerste boek uitkwam. Ze was wel de eerste die zijn allereerste versie las en het goed vond. Daarom ging hij verder met schrijven.

De onderwerpen waarover Sebastian schrijft, raken hem en om van de wreedheid af te komen, schrijft hij het van zich af. Hij kent de lezer van zijn boeken niet, dus hij schrijft boeken die hij zelf zou willen lezen. Hij vindt ‘Passagier 23’ niet echt een psychologische thriller, meer een misdaadverhaal.

Sebastian houdt wel van cruises, hij heeft samen met zijn moeder de Titanic route gevaren, maar dat was voordat hij begon met schrijven. Een schip is een geweldige plek waar je goed over kunt schrijven, want je wilt schrijven over plaatsen die tot de verbeelding spreken. En alles wat in een klein dorpje kan gebeuren, kan op een cruise schip gebeuren, alleen is er geen politie aanwezig.

Het interview was echt onwijs leuk, Sebastian vertelde enthousiast en grapte tussendoor. Na het interview kon je je boeken laten signeren en dat kon ik natuurlijk niet aan mij voorbij gaan.

IMG_20150529_204527128

Dat hield wel in dat ik het begin van de boekpresentatie van ‘Doodskopvlinder’ van Tomas Ross en Corine Hartman miste. De microfoon stond helaas iets te zacht afgesteld en ik heb dus weinig meegekregen van het interview.

handtekeningen

Al mijn handtekeningen, ik ben echt helemaal blij naar huis gegaan. Maar dat kon natuurlijk niet met lege handen! Zoals ik al eerder zei, kocht ik ‘Vuurproef’ van Carina van Leeuwen om te laten signeren en bracht ik ‘Cel’, ‘Dump’ en ‘Passagier 23’ mee. Om het boekje van Marion Pauw te bemachtigen kocht ik naast ‘Vuurproef’ ook nog ‘Het Rosie Project’ en ik ontmoette Ria Schopman die me heel lief een exemplaar van haar boek gaf om te recenseren.

IMG_20150601_090704751

We kregen ook nog een ‘goodiebag’ mee, met daarin flyers, twee dvd’s en buttons en een leesfragment van de nieuwe Karin Slaughter.

IMG_20150601_090524573

Wat een topavond was het! Ik heb erg genoten en ondanks dat ik alleen ging, voelde ik me zeker niet alleen. Ik vond het erg gezellig om Ria te ontmoeten en Soraya, Connie en Shyama weer te zien.

Bedankt Paagman en Hebban voor de leuke avond, goede organisatie en goodies!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *