Film: Oculus

Mijn man en ik zijn groot horror fans. Vaak moet ik om de films lachen, soms ben ik zo verbijsterd over de goorheid van een film en soms poep ik in m’n broek van angst.

Dus toen ik hoorde van Oculus, wilde ik ‘m ergens wel zien, maar ik had ook hele enge verhalen gehoord. Laten we een ding voorop stellen, ik hou niet van het bovennatuurlijke in horror films. Dat vind ik echt het engste wat er is.

Oculus 2

Kijk die filmposter dan! Ik krijg er al de kriebels van.

Maar goed, we hebben ‘m dus gekeken, maar wel overdag. Van tevoren heb ik mijn man laten beloven dat hij me niet zou laten schrikken (dat heeft hij een keer gedaan na Paranormal Activity en dat was zo erg dat ik ervan moest huilen, echt waar!), en ik had een kussen bij de hand waar ik achter kon schuilen.

Oculus 3

Karen Gillan (je weet wel, uit Doctor Who) speelt een van de hoofdrollen. Oculus gaat over een broer en een zus. Broer komt net uit een instelling, want hij is veroordeeld omdat hij z’n vader heeft vermoord. Zus heeft de spiegel, waarvan ze denkt dat deze verantwoordelijk is voor de horror situaties, na lange tijd weer in bezit. Ze plaatst de spiegel in hun ouderlijk huis om zo de spiegel te verwoesten en een eind te maken aan de horror die broer en zus hebben meegemaakt. Broer gelooft er niets van, maar gaat er toch in mee.

Oculus

En dan gebeuren er dus allemaal vage dingen, ze gaan heen en weer tussen verleden en heden. De spiegel zorgt voor hun waanbeelden, en dat terwijl alles wordt opgenomen door verschillende camera’s.

De film heeft totaal geen schrikmomenten (dat moet natuurlijk wel in een horror film!), de special effects zijn niet bijzonder en ook het verhaal is voorspellend. De film krijgt een 6,6 op IMDB en dat vind ik eigenlijk te positief. Helaas, want ik had er zoveel meer van verwacht.

Kijk jij naar horror films? Welke film vond je echt het engst?

Eindoordeel: 4/10

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *